متفرقه

آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی

آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی : پایه و اساس نظری بازرگانی خارجی «تئوری برتری نسبی» است که توسط دیوید ریکاردو ، اقتصاددان معروف انگلیسی ، در قرن 19 ارائه شد. تعریف بازرگانی خارجی : چنان که قبلا گفته شد ، بازرگانی خارجی فعالیتی است شامل داد و ستد کالاها و خدمات و نقل انتقالات پولی میان یک کشور با کشورهای دیگر. به موجب این تئوری ، هر کشوری باید از منابع اقتصادی خود در تولید کالایی استفاده کند که هزینه تولید آن در کشور مزبور از سایر کشورها کمتر است تا بتوان از فواید تقسیم کار و تخصص در سطح بین المللی برخوردار شد.

بازرگانی بین المللی بعد از جنگ جهانی دوم رواج و گسترش بیشتری یافت زیرا جنگ جهانی دوم سبب تجزیه امپراتوری های عظیم و پیدایش کشورهای کوچک شد و نتیجه منطقی آن «محدودیت منابع» بود بدین معنی که هر کشور کوچکی یک یا دو منبع در اختیار داشت و اکثر آن ها نمی توانستند بدون تکیه بر منابع مالی و فنی کشورهای دیگر زندگی کنند.

از سوی دیگر ، بعد از جنگ جهانی دوم مؤسسات تولیدی عظیمی پا به عرصه وجود نهادند که تولید و فروش سالانه آن ها فوق العاده زیاد بود و در نتیجه دامنه عملیات آن ها نمی توانست به یک کشور و یک ملت محدود باشد.

آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی

انواع بازرگانی خارجی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

بازرگانی خارجی ، از لحاظ روش مبادله کالاها و خدمات ، بر دو نوع است :

بازرگانی خارجی تهاتری (بدون پول) :

کشورهایی که یک یا چند منبع غنی در اختیار دارند لیکن از لحاظ داشتن ارز نقدی در مضیقه هستند ؛ به روش تهاتری (مبادله کالا با کالا) مسائل بازرگانی خارجی خود را حل و فصل می کنند.

بازرگانی خارجی تهاتری با دو مشکل اساسی مواجه است :

1) صرف وقت و هزینه زیاد

2) انجام پاره ای معاملات زاید و غیر ضروری برای ایجاد تعادل های لازم

در حال حاضر ، کشور ما با کشورهای آسیای میانه معاملات تهاتری انجام می دهد.

صادرات ما به این کشورها شامل مواد غذایی ، کفش و پوشاک ، مواد شوینده ، لوازم خانگی و منسوجات و واردات ما ، از این کشورها شامل مواد شیمیایی ، سیمان ، پنبه ، آهن آلات و آلومینیوم و کودهای شیمیایی است.

بازرگانی خارجی با پول (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

در حال حاضر بازرگانی خارجی با پول به طور عمده با استفاده از دلار انجام می گیرد.

لیکن بیشتر کشورهای جهان ، به خاطر آن که از نوسان ارزش دلار آسیب کمتری ببینند ، علاقه مندند که مبادله های بازرگانی خود را با احتساب ارزش واقعی بین المللی پول چند کشور جهان مانند آلمان ، فرانسه ، انگلیسی ، ژاپن ، امریکا ، سوئیس ، سوئد و … انجام دهند.

در حال حاضر شرکای تجاری جمهوری اسلامی ایران برای کالاهای صادراتی به ترتیب عبارتند از : آلمان ، ژاپن ، ایتالیا ، دبی ، بلژیک ، ترکیه ، استرالیا ، برزیل و کره جنوبی.

همچنین شرکای تجاری جمهوری اسلامی ایران برای کالاهای وارداتی به ترتیت عبارتند از : ایتالیا ، دبی ، ترکیه ، سوئیس ، ژاپن ، بریتانیا ، فرانسه و کره جنوبی.

آلمان بزرگترین شریک تجاری و همکار فنی و اقتصادی ایران است.

در سال 1992 صادرات ایران به آلمان 6/1130 میلیون مارک و واردات ایران از آلمان 9/7959 میلیون مارک بوده است.

در ترکیب صادرات کشور ما هنوز نفت و کالاهای سنتی اهمیت خاصی دارند.

قالی و قالیچه ، پوست ، چرم ، خشکبار ، میوه و سبزی ، مواد معدنی ، ادویه ، کفش ، دانه های روغنی ، پشم ، مس ، مواد شیمیایی و وسایل نقلیه اقلام عمده صادرات کشور ما را تشکیل می دهند.

از طرف دیگر ، کالاهای ساخته شده صنعتی و مواد غذایی و شیمیایی مهم ترین اقلام کالاهای وارداتی کشور ما هستند.

آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی

اهمیت بازرگانی خارجی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

از گذشته های دور تا به امروز این واقعیت انکار ناپذیر وجود داشته است که هیچ کشوری به تنهایی به تولید تمامی کالاها و خدمات مورد نیاز خویش قادر نیست به همین خاطر همواره ملت ها دست نیاز به سوی همدیگر دراز کرده اند.

چنانچه که قبلا توضیح داده شد بعد از جنگ جهانی دوم تجزیه امپراتوری های بزرگ و پیدایش شرکت های عظیم تولیدی و بازرگانی ضرورت و اهمیت بازرگانی خارجی و حجم مبادلات بین المللی را به طور بسیار چشمگیری افزایش داد.

در شرایط فعلی اقتصادی – اجتماعی که بر جهان حاکم است ، هر کشور و ملتی ناگزیر است از طریق تنظیم یک سیاست بازرگانی منطقی از سویی کالاها و خدمات مورد نیاز مردم خود را تأمین کند و از سوی دیگر راه رشد و توسعه اقتصادی خویش را هموار سازد.

 

منافع بازرگانی خارجی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

بازرگانی خارجی برای تمامی افراد و مؤسساتی که در آن دخالت دارند ، می تواند فواید بسیاری داشته باشد که ما به پاره ای از آن ها اشاره می کنیم :

1)

تولیدکنندگان این فرصت را پیدا می کنند که به بازار فروش وسیع تری دسترسی داشته باشند و کالاهای اضافی خود را به قیمت بالاتر و با شرایط بهتر بفروشند.

2)

واسطه ها ، بانکداران ، مؤسسات بیمه و حمل و نقل و سایر کسانی که در صادرات و واردات کالا دخالت دارند ، فرصت کسب درآمد پیدا می کنند.

3)

بازرگانی خارجی از طریق تنظیم عرضه و تقاضا و از بین بردن تغییرات شدید و ناگهانی آن ها ، راه را بر تثبیت نسبی قیمت ها هموار می سازد.

مثلا مانع از آن می شود که تولید کننده در تنگنای کمبود مواد اولیه برای تولید گرفتار شود.

زیرا برای او این امکان فراهم است که مواد اولیه را از خارج وارد کند.

همچنین مانع از آن می شود که تولیدکننده و فروشنده در تنگنای محدود بودن بازار فروش و کمبود تقاضا گرفتار شوند.

زیرا راه برای صادر کردن کالای تولید شده باز است.

4)(در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی)

بازرگانی خارجی با امکان پذیر ساختن ورود کالاهای خارجی تولیدکنندگان داخلی را به تولید بهتر و کارآمدتر وادار می سازد.

زیرا در عرصه رقابت گسترده ای که به علت بازرگانی خارجی پدید می آید ، هر کس که بدتر و گران تر تولید کند ، شکست خواهد خورد.

نتیجه منطقی تولید بهتر و کارآمد تر کالاها ارزان بودن کالا و رفاه بیشتر مصرف کنندگان است.

5)

تخصص بین المللی در تولید کالاها و خدمات ، بر طبق تئوری برتری نسبی ریکاردو ، به تمامی کشورها و ملت ها که در بازرگانی بین المللی مشارکت دارند ، نفع می رساند.

ریکاردو برای بیان منافع بازرگانی خارجی مثال هایی ارائه کرده که ما فقط یک نمونه از مثال های مزبور را بیان می کنیم.

مثال )

در این مثال برای سادگی کار فرض شده است که فقط دو کشود در تجارت بین المللی شرکت دارند و فقط دو کالا بین آن ها مبادله می شود :

فرض می کنیم دو کشور نروژ و اسپانیا غله و ماهی تولید می کنند اما اسپانیا هم ماهی و هم غله را آسان تر و ارزان تر ار نروژ تولید می کند ( اسپانیا در تولید هر دو کالا بر نروژ برتری مطلق دارد).

تعداد ساعات کار نیرو انسانی در تولید هر تن از این دو محصول در این کشورها در جدول زیر آمده است (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

——————————————————————————–

نوع کالا                                                         اسپانیا                                        نروژ

ماهی                                                          40 ساعت                                50 ساعت

غله                                                            20 ساعت                                50 ساعت

——————————————————————————–

ساعت کار لازم برای تولید یک تن ماهی و غله در دو کشور اسپانیا و نروژ

 

با این فرض که سایر هزینه ها ، برای تولید ، متناسب با ساعات کار نیروی انسانی تغییر می کند ، ملاحظه می شود هزینه واقعی تولید یک تن ماهی در نروژ معادل یک غله است ولی هزینه واقعی تولید یک تن ماهی در اسپانیا معادل دو تن غله است.

بنابراین بهتر است اسپانیا همه منابع خود را صرف تولید غله و نروژ همه منابع خود را صرف تولید ماهی کند.

آنگاه این دو کشور تولید مازاد بر نیاز خود را با همدیگر مبادله کنند و مثلا در این مبادله ، قیمت ماهی را 5/1 برابر قیمت غله تعیین کنند.

چنین کاری هر دو کشور را منتفع خواهد کرد.

زیرا اگر شرایط عرضه و تقاضا در این دو کشور مطابق جدول زیر باشد (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

——————————————————————————–

نوع کالا                            اسپانیا                                    نروژ                                 جمع

ماهی                                75                                      100                               175

غله                                  350                                    100                               450

——————————————————————————–

عرضه و تقاضای ماهی و غله در دو کشور اسپانیا و نروژ

 

حال اگر اسپانیا همه منابع خود را صرف تولید غله و نروژ همه منابع خود را صرف تولید ماهی کند ، مقدار ماهی و غله تولید شده به شرح زیر تغییر خواهد کرد (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

——————————————————————————–

نوع کالا                           اسپانیا                                   نروژ                                     جمع

ماهی                                 0                                      200                                    200

غله                                500                                      0                                       500

——————————————————————————–

مقدار ماهی و غله تولید شده در دو کشور اسپانیا و نروژ بعد از برقراری تجارت بین المللی بین آن ها

 

ملاحظه می شود که با برقرار شدن تجارت خارجی بین دو کشور اسپانیا و نروژ ، تولید ماهی 25 تن و تولید غله 50 تن افزایش یافته است.

در نتیجه این افزایش مردم هر دو کشور اسپانیا و نروژ منفتع خواهد شد.

آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی

مضرات بازرگانی خارجی :

در ضرورت بازرگانی بین المللی تردیدی نیست ، لیکن چگونگی روش بازرگانی خارجی می تواند سازمان اقتصادی کشور را در صحنه بین المللی به ترقی سوق دهد یا آن را تضعیف کند.

پاره ای از مضرات بازرگانی خارجی عبارتند از (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

1)

در عمل بر سر راه اجرای آزاد اصل برتری نسبی ، موانع و محدودیت هایی وجود دارد که از آن جمله :

– دخالت دولت ها در امر داد و ستدهای خارجی و نابرابر بودن توانایی های دولت های مختلف در این زمینه.

– فقدان تحرک عوامل تولید و به ویژه نیروی کار بین کشورها و حتی بین بخش های مختلف در یک کشور.

– وجود سیستم های مختلف بانکی و پولی در کشورهای مختلف.

2)

بازرگانی بین المللی در مواردی با دفاع ملی سازگار نیست.

مثلا اگر کالاهای اساسی (مواد غذایی ، انرژی های لازم و …) در داخل یک کشور تولید شود و کشور با جنگ و تحریم اقتصادی از جانب بیگانگان مواجه شود ، استقلال و تمامیت ارضی آن کشور به خطر خواهد افتاد.

3) (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی)

بازرگانی خارجی ممکن است به عدم ثبات اقتصادی منجر شود.

مثلا اگر ماده اولیه محصولی محصولی را از خارج خریداری کنیم ، در صورتی که با زیاده طلبی یا کارشکنی بیگانگان مواجه شویم ، چاره ای جز توقف تولید تخواهیم داشت و بدین گونه ثبات اقتصادی ما به خطر خواهد افتاد.

4)

صاحب نظرانی از جمله میردال و پربیش معتقدند آزادی کامل تجارت خارجی ، رکود و عقب ماندگی کشورهای فقیر و کم رشد جهان را تشدید می کند و بازار بین المللی با ایجاد اقتصاد نامتعادل و به خاطر سقوط رابطه مبادله ، به زیان کشورهای در حال توسعه عمل کرده اند.

ازاین رو خواهان حمایت از صنایع داخلی ، تشویق و تسهیل ورود کالاهای سرمایه ای و واسطه ای و مواد خام هستند تا ظرافت تولیدی کشورهای کم رشد گسترش یابد و آنان استقلال اقتصادی پیدا کنند.

به عبارت دیگر ، این صاحب نظران خواستار مداخله دولت در بازرگانی خارجی هستند.

 

مداخله دولت در بازرگانی خارجی :

اکنون که با ضرورت مداخله دولت در بازرگانی خارجی و بخصوص در کشورهای کم رشد جهان آشنا شدیم ، باید راه های چنین مداخله ای را مورد بحث قرار دهیم.

راه های مداخله دولت در بازرگانی خارجی عبارتند از (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

کنترل بازرگانی خارجی به وسیله حقوق گمرکی و سود بازرگانی

1) حقوق گمرکی :

حقوق گمرکی مالیاتی است نقدی که ، به منظور حمایت از محصولات داخلی یا تأمین درآمد ، به هنگام عبور کالاها از مرز به درون کشور از صاحبان کالاها دریافت می شود.

وجود حقوق گمرکی ، مردم کشور را به خرید بیشتر کالاهای داخلی وا می دارد.

حقوق گمرکی به سه صورت مختلف از کالاهای وارداتی گرفته می شود :

– به صورت مالیات بر ارزش.

بدین معنی درصد مشخصی از ارزش کالاهای وارداتی به عنوان حقوق گمرکی دریافت می شود.

– به صورت مالیات بر واحد.

بدین معنی که از هر عدد کالا(مانند هر اتومبیل چهار سیلندر) یا از هر واحد وزن کالا (مانند هر تن سیمان) یا هر واحد حجم کالا (مانند هر فوت مکعب گاز) مبلغ مشخصی به عنوان حقوق گمرکی دریافت می شود.

– به صورت مختلط.

این نوع حقوق گمرکی هم بر اساس واحد وزن یا واحد حجم کالا و هم بر اساس ارزش کالا دریافت می شود.

مثل آن که حقوق گمرکی عبارت باشد از ده درصد ارزش کالا به علاوه 100 ريال بابت هر واحد.

2) سود بازرگانی :

حق انحصاری ورود کالاها به کشور به دولت تعلق دارد.

حال اگر دولت این حق خود را ، در زمینه کالای خاصی ، به اشخاص واگذار کند ، از آنان سودی دریافت می کند که در اصطلاح «سود بازرگانی» نامیده می شود.

کنترل بازرگانی خارجی به وسیله محدودیت های مقداری بازرگانی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

در این روش برای هر کالایی ، با توجه به نوع و ویژگی های آن ، مقدار معینی «سهمیه ورود» تعیین می شود انواع گوناگون محدودیت های مقداری عبارتند از :

1) به کار بستن ممنوعیت :

به کار بستن ممنوعیت عبارتست از منع کردن بخش خصوصی ازوارد یا صادر کردن یک یا چند قلم کالا به منظور رسیدن به هدف های زیر :

– هدف های امنیتی :

مثل آن که ورود اسلحه و مواد غذایی فاسد ، آلوده و بیماری زا ممنوع باشد.

هدف های اخلاقی :

مثل آن که ورود مواد مخدر و نشریه ها ی مضر برای اخلاق جامعه ممنوع باشد.

هدف های سیاسی :

مثل آن که ورود کتاب ها و نشریه های مغایر با هدف های ملی – میهنی ممنوع باشد.

– تأمین تعادل تراز پرداخت ها از طریق افزایش صادرات و کاهش واردات.

– تأکید بر انجام مراحل تولید در داخل کشور از طریق منع صدور مواد خام یا منع ورود بعضی از کالاهای ساخته شده.

2) سهمیه بندی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

سهمیه بندی عبارتست از تعیین حدی برای واردات یا صادرات.

بنابراین سهمیه بندی بر دو نوع است :

– سهمیه بندی وارداتی :

سهمیه بندی وارداتی ، معمولا برای حمایت از صنایع و تولیدات داخلی صورت می گیرد.

مانند آن که مقرر شود از کالایی مانند یخچال ، فریزر ، اجاق گاز و … تعداد معینی از کشور خاصی وارد شود.

یا مثلا مقرر شود ورود کالایی تا 5000 دستگاه مشمول 40 % و از 5000 دستگاه به بالا مشمول 60% حقوق گمرکی است.

– سهمیه بندی صادراتی :

این نوع سهمیه بندی به منظور تثبیت قیمت کالایی در داخل کشور یا در بازارهای جهانی ، همچنین برای جلوگیری از خروج کالاهای ضروری و استراتژیک از کشور و یا به عکس به منظور افزودن بر صادرات کالایی ( از طریق دادن جایزه ها و مساعده های صادراتی برای حجم های بالای صادرات) برقرار می شود.

راه های دیگر کنترل حجم و جهت معاملات بین المللی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

علاوه بر حقوق و عوارض گمرکی ، سود بازرگانی و سهمیه بندی که شرح داده شد ، دو راه دیگر نیز برای کنترل حجم و جهت معاملات بین المللی توسط دولت وجود دارد که عبارتند از :

1) نظارت بر ارز :

دولت ارزهای خارجی را بر حسب مقصودی که خریدار از خرید ارز دارد ، به قیمت های کاملا متفاوت به فروش می رساند و از این طریق به طرز مؤثری واردات بعضی از کالاها را محدود می کند.

2) اعطای کمک های مالی :

در این روش ، ورود کالاهای خارجی بدون محدودیت ادامه دارد و مصرف کنندگان در صورت داشتن توانایی مالی و میل به خرید می توانند آن ها را خریداری کنند.

لیکن تولیدات داخلی از کمک های مالی دولت (سوبسید) برخورداند و تولیدکنندگان می توانند محصولات خود را ، با منظور کردن سود متعارفی ، به قیمتی پایین تر از قیمت محصولات خارجی به فروش برسانند.

صورت دیگر اعطای کمک به تولیدکنندگان داخلی ، تثبیت قیمت محصولات آنان از جانب دولت است که در قسمت های قبل توضیح داده شده است.

آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی

سیاست های دولت در بازرگانی خارجی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

هر کشوری برای تأمین سلامت و منافع اقتصاد خود در ارتباط با اقتصادهای خارجی ناگزیر باید سیاست گذاری کند تا بتواند با گسترده تر کردن ظرفیت تولیدی خود به استقلال اقتصادی دست یابد.

کنترل مبادلات بین المللی اصلی ترین بخش این سیاست گذاری است.

دولت ها با استفاده از وسایل مختلفی که در اختیار دارند مبادلات بین المللی را کنترل می کنند.

اهم این وسایل عبارتند از : سیاست بازرگانی و سیاست مالی

سیاست بازرگانی :

هرگاه دولت بتواند اقداماتی به عمل آورد که به طور مستقیم روی واردات ، صادرات و تراز پرداخت ها مؤثر باشد ، گفته می شود که «سیاست بازرگانی» اعمال کرده است.

سیاست بازرگانی چیزی جز تصمیم گیری در مورد کمیت و کیفیت واردات و صادرات نیست.

ترکیب کالاهای صادراتی باید به گونه ای باشد که بازرگانی کشور را به صدور تنها یک یا چند کالا محدود نکند و در عین حال بتواند ارز لازم را برای کشور فراهم کند.

ترکیب کالاهای وارداتی هم باید به گونه ای باشد که از ورود کالاهای غیر ضروری و تجملی یا کالاهایی که مشابه آن ها در داخل کشور ، به اندازه کافی ، ساخته می شود ، جلوگیری کند.

بنابراین تعرفه های گمرکی با در نظر گرفتن ضرورت مصرف داخلی و تأثیر یک کالا روی تولیدات داخلی باید تنظیم شود.

سیاست مالی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

سیاست مالی عبارت است از اقدامات دولت برای کنترل حساب های سرمایه.

مهم ترین این اقدامات کنترل ارزهای خارجی است.

دولت با کنترل ارزها از طرفی ، موجب محدود شدن انتقال سرمایه می شود و از طرف دیگر مبادلات کالاها و خدمات را نیز محدود می کند برای این منظور کافی است که ارز لازم به اندازه مورد تقاضا در اختیار اشخاص قرار نگیرد.

گاهی بدون اجازه دولت نمی توان از برخی از کشورها ارز خریداری کرد و بدین گونه دولت بر ورود کالاهای این کشورها به شدت نظارت می کند.

اما همین که صادرات به قدر کافی توسعه یافت ، این نظارت تخفیف پیدا می کند و مقدار زیادی از کالاهای خارجی وارد می شوند.

به همین مناسبت بررسی دلایل موافقان و مخالفان رویه حمایتی ضرورت دارد.

 

دلایل طرفداران رویه حمایتی  (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

طرفداران رویه حمایتی در دفاع از نظرات خود دلایلی ارائه می کنند که مهم ترین آن ها عبارتند از :

1) حمایت از صنایع نوپای داخلی :

صنایع نوپای داخلی در مراحل اولیه پیدایش خود معمولا ضعیف تر از آن هستند که بتوانند با صنایع خارجی رقابت کنند.

این واقعیت ، حمایت دولت را از صنایع مزبور ایجاب می کند و دولت با برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی بر واردات وظیفه حمایتی خود را انجام می دهد.

2) برطرف کردن کسری تراز پرداخت ها (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

دولت از طریق برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی از ورود بیش از اندازه کالاهای خارجی به درون کشور جلوگیری و زمینه را برای تعادل تراز پرداخت ها فراهم می کند.

البته این اقدام دولت وقتی مؤثر خواهد که کشور های خارجی مقابله به مثل نکنند از این رو ، این خاصیت حقوق گمرکی بسیار مورد تردید است.

3) حفظ بازارهای داخلی در برابر دامپینگ :

منظور از دامپینگ فروش کالا به قیمت های متفاوت در بازارهای مختلف است.

گاهی انحصارگران خارجی با در نظر گرفتن کشش تقاضای بازارها ، کالای خود را به قیمت های متفاوت در آن ها عرضه می کنند.

بدین معنی که در هر بازاری که تقاضای آن کشش کمتری دارد ، کالای خود را به قیمت بالاتر عرضه می کنند و در هر بازاری که تقاضای آن کشش بیشتری دارد ، کالای خود را به قیمت پایین تری عرضه می کنند.

دولت با برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی می تواند دامپینگ انحصارگران خارجی را خنثی و از بازارهای داخلی حمایت و حراست کند.

4) حفظ سطح زندگی مردم کشور (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

برخی از کشورهای خارجی که نیروی کار ارزان در اختیار دارند ، ممکن است به رقابت غیر منصفانه با صنایع داخلی یک کشور برخیزند و موجبات شکست آن ها ، تنزل سطح زندگی مردم آن کشور را فراهم کنند.

در این مورد دولت با وضع و برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی می تواند حمایت لازم را از صنایع داخلی به عمل آورد و در حفظ سطح زندگی مردم کشور بکوشد.

5) تلافی و مقابله به مثل  :

پاره ای از کشورها ممکن است برای کالاهای صادراتی کشوری حقوق گمرکی سنگینی برقرار کنند و مانع از توسعه صادرات آن کشور شوند.

در این موارد ، دولت با وضع و برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی مشابه بر کالاهای این قبیل کشورها می تواند مقابله به مثل کرده و اقدام آنان را خنثی کند.

 

دلایل مخالفان رویه حمایتی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

مخالفان رویه حمایتی در دفاع از نظر خود به دلایل زیر استناد می کنند :

1) تضاد با اصل برتری نسبی :

به طور کلی اندیشه رویه حمایتی در جهت خلاف اصل برتری نسبی است و با به کار بستن این اندیشه ، مزایای تخصص در سطح بین المللی از بین خواهد رفت و در نتیجه ، محصول کلی جهانی کمتر از مقداری خواهد بود که با به کار بستن اصل برتری نسبی می توانست تولید شود.

بنابراین ، رویه حمایتی موجب انحراف منابع تولید به رشته هایی خواهد شد که بازده و قابلیت تولید کمتری دارند.

2) محدود ساختن صادرات در بلند مدت :

رویه حمایتی واردات کالاهای خارجی را به داخل کشور محدود می کند و خارجیان را در به دست آوردن واحد پول کشوری که رویه حمایتی به کار بسته است ، دچار مضیقه می کند.

نتیجه این امر در بلند مدت محدود شدن صادرات است زیرا مثلا اگر کشوری ریال به دست نیاورد ، نمی تواند کالای ایرانی بخرد.

3) کاهش حجم مبادلات بین المللی :

به کار بستن رویه حمایتی و برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی بر واردات یک کالا معمولا با عمل مقابله به مثل کشور صادر کننده آن کالا مواجه می شود.

بدین گونه یک افزایش عمومی در حقوق گمرکی تمامی کشورها به وجود می آید که نتیجه آن کاهش حجم مبادلات بین المللی است.

4) بالا رفتن نسبی هزینه زندگی (در توضیح آشنایی با اصطلاحات بازرگانی خارجی) :

برقرار کردن حقوق و عوارض گمرکی به معنای افزایش قیمت کالاهای وارداتی است و چون مردم کشور باید این افزایش قیمت را تحمل کنند ، لذا حقوق و عوارض گمرکی ، هزینه زندگی را در کشوری که این حقوق و عوارض را به اجرا گذاشته است نسبت به کشورهای دیگر بالا می برد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا