متفرقه

اصطلاحات بازرگانی بین المللی

اصطلاحات بازرگانی بین المللی  : در این مقاله در نظر است به لحاظ افزایش اطلاعات خواننده محترم ، اصطلاحات بازرگانی بین الملل مطرح و توضیحاتی در خصوص هر یک ارائه گردد.

دامپینگ

مفهوم دامپینگ بسیار مبهم است.
از این رو صاحبنظران اقتصاد آن را به بیان های مختلف تعریف کرده اند.
قبلا گفته شد که به اعتقاد برخی از دانشمندان و صاحبنظران اقتصاد ، دامپینگ عبارت است از تعیین قیمت های متفاوت ، به طور همزمان ، برای یک کالا از جانب تولید کننده در بازارهای مختلف جهان.

لیکن برای دامپینگ تعاریف دیگری نیز بیان شده است :

به اعتقاد گروهی از دانشمندان و صاحبنظران ، دامپینگ عبارتست از فروش کالا در بازار خارج به قیمتی کمتر از هزینه تمام شده آن.
به اعتقاد گروهی دیگر ، دامپینگ عبارت است از فروش کالا در کشورهای خارج به قیمتی کمتر از بهای کالای مزبور در داخل کشور تولید کننده ، به طور هم زمان و با منظور کردن هزینه حمل و نقل.
اگر بخواهیم تعریف جامعی از دامپینگ ارائه دهیم ، باید بگوییم دامپینگ عبارت از تعیین قیمت های متفاوت ، به طور همزمان برای یک کالا از جانب تولید کننده در بازارهای مختلف جهان است.

انواع دامپینگ : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

دامپینگ فصلی :

هر گاه تولیدکننده احساس کند که کالای موجود در انبارش به علت تغییر فصل در بازارهای داخلی مشتری نخواهد داشت ، ممکن است در صدد فروش آن در بازارهای خارج برآید که این نوع دامپینگ را دامپینگ فصلی می نامند.
مثلا وقتی فصل سرما در انگلستان پایان می یابد ، در سوئد هنوز هوا سرد است.
بنابراین تولیدکننده انگلیسی می تواند آن مقدار از لباس های گرم زمستانی را که در انبار دارد ، با استفاده از دامپینگ فصلی در بازارهای سوئد به فروش برساند.

دامپینگ کوتاه مدت :

گاهی مؤسسات بزرگ تولیدی برای این که رقبای خود را در بازارهای خارجی از میان بردارند ، برای مدت کوتاهی کالای خود را به قیمتی پایین تر از قیمت فروش آن در بازارهای داخلی (یا به قیمتی پایین تر از قیمت تمام شده آن) در بازارهای خارجی به فروش می رسانند.
این نوع دامپینگ را دامپینگ کوتاه مدت می نامند.

مثال : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

به طور مثال در اوایل قرن حاضر همزمان با تأسیس کارخانه قند کهریزک ، فروش قند به قیمتی پایین تر از قیمت تمام شده از جانب روس ها ، که موجب تعطیل شدن کارخانه قند کهریزک شد ، نمونه دامپینگ کوتاه مدت است زیرا بلافاصله بعد از تعطیل کارخانه قند کهریزک ، روس ها قیمت قند خود را بالا بردند.
در این قبیل موارد کشوری که در عرض دامپینگ کوتاه مدت قرار گرفته و نگران آسیب دیدن تولیدات داخلی خود است می تواند با برقرار کردن حقوقی گمرکی ضد دامپینگ ، اثر دامپینگ کوتاه مدت را خنثی و از بنگاه های داخلی حمایت کند.

 دامپینگ بلند مدت :

دامپینگ بلند مدت معمولا در مورد کالاهایی صورت می گیرد که محصول صنایع هزینه کاه هستند یعنی کالاهایی که با افزایش تولید آن ها هزینه نهایی تولید کاهش می یابد و بنگاه تولیدی این امکان را پیدا می کند که محصول خود را به قیمتی کمتر از قیمت داخلی در خارج از کشور به فروش برساند.
دامپینگ بلند مدت که غالباً جنبه دائمی دارد ، در مورد محصولات صنایع هزینه افزا (یا حتی صنایع هزینه – ثابت) معمولا امکان پذیر نیست زیرا هیچ تولید کننده ای نمی تواند برای همیشه کالای خود را به قیمت کمتر از قیمت تمام شده آن بفروشد ، مگر در مواردی که دولت به صادرات مساعده مالی اعطا کند.

شرایط لازم برای انجام موفقیت آمیز دامپینگ: ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

هزینه دامپینگ به ویژه دامپینگ های کوتاه و بلند مدت ، برای مؤسساتی که به آن متوسل می شوند ، بسیار زیاد است ، از این رو یک بنگاه تولیدی وقتی می تواند کالای خود را با دامپینگ در بازارهای خارج به فروش برساند که :
اولا ، کشور صادرکننده باید معادل دامپینگ بر کالای مورد دامپینگ حقوق گمرکی وضع کند و گرنه کالای مزبور مجددا وارد کشور صادرکننده خواهد شد.
ثانیا ، بازار داخلی کالای مورد دامپینگ در دست یک یا چند مؤسسه انحصاری باشد زیرا اگر تعداد بنگاه های تولید کننده زیاد و در بین آن ها رقابت موجود باشد ، قیمت کالا در داخل کشور نیز تنزل خواهد یافت.

 آثار اقتصادی دامپینگ:

دامپینگ بر اقتصاد کشور واردکننده ، کشور صادرکننده ، و نیز بر اقتصاد بین المللی ، به شرح زیر تأثیر می گذارد :

 آثار اقتصادی دامپینگ برای کشور واردکننده :

تردیدی نیست که دامپینگ کوتاه مدت برای کشور وارد کننده زیان آور است زیرا موجب می شود که تقاضای مصرف کننده به کالای ارزان مورد دامپینگ جلب شود و پس از آن که بنگاه های رقیب از پا در آمدند ، بنگاه های خارجی دامپینگ کننده قیمت کالا را بالا می برند.
لیکن دامپینگ بلندمدت برای کشور واردکننده در تمامی موارد زیان آور نیست.
زیرا برای مصرف کننده فرق نمی کند که ارزانی قیمت کالای وارداتی ناشی از برتری نسبی کشور صادرکننده باشد یا از دامپینگ سرچشمه بگیرد.

 آثار اقتصادی دامپینگ برای کشور صادر کننده :

برای کشور صادر کننده ، دامپینگ زمانی مفید خواهد بود که در زمینه محصولات صنایع هزینه کاه صورت گیرد تا با توسعه تولید ، هزینه نهایی تولید کاهش یابد و سرانجام این امکان فراهم شود که قیمت کالا در داخل کشور نیز تنزل کند و بالا رفتن سطح زندگی و رفاه مردم تحقق یابد.

آثار اقتصاد دامپینگ برای اقتصاد بین المللی : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

به طور کلی می توان گفت که عمل دامپینگ از جهت مبادلات بین المللی زیان آور است زیرا موجب می شود که :
اولا ، منابع تولید از رشته های مطلوب منحرف شود و تخصیص مؤثر منابع صورت نگیرد.
ثانیا ، به تدریج سیاست گمرکی و انحصار جانشین تجارت آزاد شود.

اصطلاحات بازرگانی بین المللی

آربیتراژ

آربیتراژ ، شرایطی است که در آن یک ارز در بازارهای مختلف قیمت های متفاوت دارد.
در نتیجه ، افرادی که «آربیتراژورها» نامیده می شود ، این ارز را در بازاری که قیمت پایین دارد می خرند و در بازاری که قیمت بالا دارد می فروشند و از این ما به التفاوت استفاده می کنند.
مثلا اگر یک پوند در لندن با 1.6 دلار و در نیویورک با 1.5 دلار برابر باشد آربیتراژور با خرید پوند در نیویورک و فروش آن در لندن در ازای هر پوند 0.1 دلار سود به دست می آورد.

نکته : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

طبیعی است که با این عمل آربیتراژورها قیمت پوند (بر حسب دلار) در لندن کاهش و در نیویورک افزایش خواهد یافت.
بالاخره ، بر اثر مکانیسم عرضه و تقاضا قیمت در هر دو بازار مثلا در سطح یک پوند برابر با 1.55 دلار متعادل می شود.
مثال فوق ، آربیتراژ دو طرفه را نشان می دهد لیکن آربیتراژ می تواند سه یا چند طرفه نیز باشد.
عملکرد آربیتراژ سه یا چند طرفه نیز مانند آربیتراژ دوطرفه است.

مثال :

مثلا اگر رابطه فرضی زیر برای تبدیل لیره ، دلار و ین برقرار باشد :
– در لندن ، 1.6 دلار = 1 پوند
– در توکیو ، 260 ین = 1 پوند
– در نیویورک ، 150 ین = 1 دلار
آربیتراژور می تواند در ازای هر 1.6 دلار یک پوند در لندن خریداری و آن را با 260 ین در توکیو معاوضه کند و با این 260 ین ، 1.73 دلار در نیویورک به دست آورده و بدین ترتیب به ازای هر پوند سودی معادل 0.13 دلار (13 سنت) به دست آورد.
باز هم با این عمل آربیتراژورها ، تقاضا برای پوند در لندن و عرضه برای پوند در توکیو همچنین عرضه برای ین در نیویورک افزایش خواهد یافت و بدین گونه ، سرانجام بر اثر مکانیسم عرضه و تقاضا ، تفاوت قیمت ارزها در سه مرکز مالی – پولی مزبور (لندن ، توکیو و نیویورک) از بین خواهد رفت.

اصطلاحات بازرگانی بین المللی

اسپکولاسیون (معاملات سوداگری ، سفته بازی): ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

در حالی که آربیتراژور به دنبال سود مطمئن و فاقد ریسک است ، اسپکولاتور (سفته باز) با قبول ریسک و به امید دست یافتن به سود قابل ملاحظه ، ارز را به نرخ روز یا نرخ وعده دار خرید و فروش می کند.
اسپکولاتور اگر پیش بینی کند که نرخ روز ارزی افزایش خواهد یافت ، آن را می خرد و اگر پیش بینی کند که نرخ روز ارزی کاهش خواهد یافت آن را می فروشد.
حال اگر پیش بینی او در هر دو مورد صحیح باشد ، سود هنگفتی عاید او خواهد شد.

نکته :

جالب است بدانیم که جان میناردکینز ، اقتصاددان معروف انگلیسی ، از راه اسپکولاسیون سود سرشاری را نصیب خود و کالج سلطنتی انگلستان کرد.
همچنین اگر اسپکولاتور پیش بینی کند که ارزش ارز معینی در مثلا سه ماه آینده افزایش خواهد یافت ، به خرید وعده دار ارز مزبور می پردازد (پولی را که بدان نیاز ندارد می خرد) و اگر پیش بینی کند که ارزش ارز معینی در مثلا شش ماه آینده کاهش خواهد یافت به فروش وعده دار ارز مزبور می پردازد.(پولی را که در اختیار ندارد ، می فروشد)

اسپکولاسیون (معاملات سوداگری) بر دو نوع اند : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

اسپکولاسیون با ثبات :

اسپکولاسیون با ثبات وقتی اتفاق می افتد که نرخ مبادله ارز معینی تغییر کند لیکن اسپکولاتور پیش بینی کند که نرخ مبادله مزبور در آینده در جهت عکس تغییر خواهد کرد و عمل خود را با این پیش بینی تنظیم کند.
مثلا اگر در بازار لندن قیمت دلار در برابر پوند کاهش یابد اما اسپکولاتور پیش بینی کند که نرخ مزبور در آینده افزایش خواهد یافت ، او همچنان به خرید دلار ادامه می دهد.
اسپکولاسیون با ثبات نوسانات ارزی را تعدیل می کند و مکانیزم مفیدی است.

 اسپکولاسیون بی ثبات :

اسپکولاسیون بی ثبات وقتی اتفاق می افتد که نرخ ارز معینی تغییر کند و اسپکولاتور پیش بینی کند که در آینده نرخ مزبور در همین جهت بیشتر تغییر خواهد کرد و عمل و اقدام خود را با این پیش بینی تنظیم کند.
مثلا اگر در بازار نیویورک قیمت ین در برابر دلار افزایش یابد و اسپکولاتور پیش بینی کند که قیمت ین در آینده باز هم افزایش خواهد یافت ، به خرید ین های بیشتر ادامه می دهد.
اسپکولاسیون بی ثبات یک عامل مخرب در جریان بین المللی تجارت و سرمایه گذاری به شمار می رود زیرا نوسانات ارزی را تشدید می کند.

اختصارات بازرگانی بین المللی 🙁 در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

اصولا در هر معامله ای تعهدات و مسؤولیت ها و وظایف خریدار و فروشنده باید مشخص شود.
مثلا معلوم شود که :
– چه کسی هزینه های بسته بندی را خواهد پرداخت؟
– چه کسی مسائل حمل و نقل را حل خواهد کرد و چه کسی هزینه های حمل و نقل را خواهد پرداخت؟
– هزینه های احتمالی مربوط به صدمه دیدن یا نابود شدن کالا در هر مقطعی از مراحل معامله به عهده کیست؟
ساده ترین راه برای یافتن پاسخ به سؤالات بالا و سؤالات مشابه آن ها استفاده از «اختصارات بازرگانی بین المللی» است که وظایف خریدار و فروشنده را در دو بخش به شرح زیر مشخص می سازد :

1) وظیفه اصلی (اولیه) :

وظیفه اصلی در قراردادهای بازرگانی بین المللی عبارتست از مشخص کردن حدود مسؤولیت ها و تعهدات هر یک از طرفین معامله در برابر هزینه ها و چگونگی پرداخت آن ها.

2) وظایف فرعی (ثانوی) : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

وظایف فرعی یا ثانوی شامل موارد زیر است :
– وظایف مربوط به دریافت مجوزهای صادراتی و مجوزهای وارداتی.
– مشخص کردن نوع اسنادی که باید تهیه شوند و چگونگی تهیه آن ها.
– مشخص کردن نوع بیمه ای که باید قرارداد مربوط به آن منعقد شود و چگونگی انجام آن.
– وظیفه مطلع کردن طرف مقابل از اقدامات انجام گرفته و اقداماتی که باید او انجام دهد.

– مشخص کردن چگونگی انجام بسته بندی.

– وظیفه انجام بازرسی های لازم.
– مشخص کردن چگونگی انجام پرداخت بهای مورد معامله.
– طبیعی است که در تنظیم قراردادهای خرید و فروش بین المللی هر یک از طرفین معامله (خریدار و فروشنده) سعی می کنند تا آنجا که امکان دارد تعهدات خود را محدودتر سازند و توفیق هریک از آن ها در این زمینه به عواملی از قبیل شرایط بازار کالای مورد مبادله ، امکانات حمل و نقل ، مقررات بین المللی و … بستگی دارد.

پاره ای از اختصارات بازرگانی بین المللی عبارتند از : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

تحویل کالا در محل کار فروشنده (EX – Works) :

در این روش ، تعهد و مسؤولیت فروشنده بسیار کم و منحصر به آماده کردن و تحویل کالا در محل کار خود او است.
فروشنده در مورد بارگیری ، حمل و بیمه کردن کالا هیچ گونه تعهد و مسؤولیتی ندارد.
هرگونه هزینه صادراتی متعلق به کالا هم به عهده خریدار است.
تکلیف هزینه بسته بندی کالا را مفاد قرارداد معلوم می کند و در اغلب موارد هزینه بسته بندی به عهده فروشنده است.

تحویل کالا بر روی واگن قطار یا بر روی کامیون (FOR / FOT) :

در این روش ، تعهدات و مسؤمولیت های فروشنده با تحویل کالا به راه آهن یا بنگاه حمل و نقل خاتمه می یابد و از این لحظه به بعد تعهدات و مسؤولیت های خریدار آغاز می شد تا کالای خریداری شده را به محل مورد نظر خود حمل کند.

نکته 1 )

چنانچه مقدار کالای مورد معامله معادل ظرفیت کامل یک واگن (یا یک کامیون) باشد ، فروشنده اقدامات لازم در مورد تهیه واگن (یا کامیون) و نیز تمامی مراحل بار زدن کالا را طبق مفاد قرارداد به مرحله اجرا در می آورد.

نکته 2 ) ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

لیکن چنانچه مقدار کالای مورد معامله از ظرفیت کامل یک واگن (یا یک کامیون) کمتر باشد ، فروشنده کالا را در تاریخ معین یا ظرف مهلت مقرر در قرارداد در ایستگاه راه آهن (یا در محل بنگاه حمل و نقل) تحویل می دهد تا به موقع بارگیری شود.
(مگر آن که مقررات ایستگاه راه آهن یا بنگاه حمل و نقل مزبور بار زدن را نیز به عهده فروشنده گذاشته باشد که در این صورت فروشنده موظف خواهد بود که وظیفه بارگیری را نیز به موقع انجام دهد).
در هر حال فروشنده باید با ارائه اسناد حمل به خریدار او را به موقع و بدون تأخیر از بارگیری یا تحویل کالا به عامل حمل و نقل مطلع سازد.
از این لحظه به بعد تمامی هزینه های مربوط به حمل کالا ، هزینه های صادراتی ، هزینه های وارداتی و هزینه خطرات و خسارات به عهده خریدار خواهد بود.

اصطلاحات بازرگانی بین المللی

تحویل کالا در کنار کشتی (FAS) :

در این روش ، مسؤولیت فروشنده زمانی پایان می یابد که کالا را در کنار کشتی بر روی اسکله به ترتیبی که بتوان آن را در کشتی بارگیری کرد تحویل دهد.
از این لحظه به بعد مسؤلیت بارگیری و تمامی هزینه ها (از جمله هزینه اخذ مجوز صدور کالا) و تمامی خطرات و خسارات احتمالی به عهده خریدار است.
خریدار موظف است نام و محل بارگیری و تاریخ دقیق دریافت کالا را به اطلاع فروشنده برساند.
فروشنده نیز موظف است خریدار را از تحویل کالا در کنار کشتی مطلع سازد.

تحویل کالا روی کشتی (FOB) :

در این روش ، فروشنده موظف است کالا را برای صدور آماده کند و به هزینه و مسؤولیت خود تمامی مجوزهای لازم برای صدور کالا را در بندر تعیین شده و بر روی عرشه کشتی مذکور در قرارداد ، تحویل دهد.
از این لحظه به بعد خطرات و خسارات احتمالی ، هزینه های حمل ، بیمه ، تخلیه ، عوارض و هزینه های وارداتی و … به عهده خریدار است.

قیمت کالا و کرایه تا مقصد (C & F) : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

در این روش ، خریدار مقصد را تعیین می کند و به فروشنده اطلاع می دهد و فروشنده موظف است به هزینه خود ، ترتیب حمل کالا را تا بندر مقصد فراهم آورد.
مسؤولیت فروشنده پس از عبور دادن کالا از نرده کشتی خاتمه می یابد.
از این لحظه به بعد خطرات و خسارت احتمالی به عهده خریدار است.
فروشنده باید به هزینه و مسؤولیت خود هر گونه مجوز لازم برای صدور کالا را اخذ کند.

نکته :

خریدار نیز موظف است هر نوع مجوز لازم برای ورود کالا را به هزینه و مسؤولیت خودش تهیه کند.

نکته قابل توجه در این روش ، آن است که فروشنده هزینه حمل کالا را تا مقصد می پردازد ولی مسؤولیت خطرات و خسارات احتمالی در بندر بارگیری از او سلب و به خریدار منتقل می شود.
در واقع مرزهای تقسیم هزینه ها و خطرات بر همدیگر منطبق نیست.

قیمت کالا ، بیمه و هزینه حمل تا مقصد (CIF) :

سی . آی . اف متداول ترین روش در بازرگانی بین المللی است.
در این روش ، فروشنده موظف است ترتیبات لازم برای حمل بی خطر کالا را تا بندر مقصد فراهم آورد.
در نتیجه انعقاد قرارداد بیمه و پرداخت هزینه مربوط به آن ، همچنین بارگیری کالا ظرف مدت مورد قرارداد از تعهدات و مسؤولیت های فروشنده است.
تفاوت CIF با C & F این است که در CIF فروشنده وظیفه دارد کالا را در مقابل خطرات و خسارات احتمالی طی مدت حمل بیمه کند.

تحویل کالا بر روی کشتی در مقصد (SHIP–EX) :

در این روش ، فروشنده موظف است کالا را بر روی کشتی در مقصد تعیین شده طبق مفاد قرارداد در اختیار خریدار قرار دهد و تمامی هزینه های حمل کالا و خطرات و خسارات احتمالی به عهده فروشنده است.
بنابراین ، مثلا اگر کالا در جریان حمل و نقل از بین برود ، خریدار به پرداخت قیمت آن ملزم نیست و اگر چنانچه قیمت کالا را از قبل پرداخت کرده باشد می تواند نسبت به باز پس گرفتن آن اقامه دعوی کند.

توضیح : ( در توضیح اصطلاحات بازرگانی بین المللی )

فروشنده باید خریدار را از تاریخ رسیدن کشتی به مقصد پیش بینی شده مطلع سازد و در صورتی که کشتی نتواند به موقع در مقصد بار خود را تخلیه کند ، فروشنده باید طبق مفاد قرارداد به خریدار خسارت تأخیر بپردازد.
تعهدات فروشنده قبل از مرز گمرکی کشور مقصد به پایان می رسد و تهیه جواز لازم برای ورود کالا و هزینه های مربوط به واردات کالا به عهده خریدار است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا