حسابداری

تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی

تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی : طبق ماده 112 قانون تجارت ، در صورتی که توافقی در رابطه با پرداخت حقوق و تقسیم سود و زیان صورت نگرفته باشد و در شرکت نامه نیز نسبت خاصی مقرر نشده باشد ، شرکاء به نسبت سهم الشرکه ( سرمایه ) خود از سود و زیان شرکت بهره مند می شوند.

چنانچه مبلغ تعیین شده برای خدمات ارائه شده توسط شرکاء متعارف نباشد و یا میزان سهم منافع آنان متفاوت باشد ، ممکن است شرکاء مبنای دیگری را برای تقسیم سود و زیان در نظر گیرند.

تقسیم سود بر اساس مبانی مختلف (در توضیح تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی) :

به هر حال هدف از ارائه مبانی مختلف تقسیم سود به شرح زیر کوششی در جهت تقسیم منصفانه سود و زیان شرکت می باشد:

1-به نسبت ثابتی که بین شرکاء مورد توافق قرار گرفته باشد ؛

2-به نسبت سرمایه ( سهم الشرکه شرکاء ) ؛

3-تخصیص حقوق و پاداش و تقسیم باقیمانده به نسبت ثابت ؛

4-تخصیص بهره سرمایه و تقسیم باقیمانده سود به نسبت ثابت ؛

5-تقسیم سود بر اساس مبانی مختلف دیگر ؛

تقسیم سود و زیان به نسبت ثابت :

ساده ترین روش برای تقسیم سود و زیان ارائه یک نسبت ثابت برای هر یک از شرکاء بدون توجه به میزان سرمایه و تخصص آنها می باشد.

این روش در شرایطی که اهمیت سرمایه گذاری و تخصص شرکاء  برای شرکت یکسان باشد ، مناسب است.

این نسبت ممکن است یک نسبت مساوی برای تمام شرکاء باشد یا برای هر کدام نسبتی متفاوت مقرر گردد.

تقسیم سود و زیان به نسبت سرمایه شرکاء (در توضیح تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی) :

در مواقعی که ماهیت فعالیت شرکت به نحوی است که مستقیماً به میزان سرمایه گذاری ها بستگی دارد ( مانند شرکت های سرمایه گذاری و بانک هایی که به صورت تضامنی تشکیل می شوند ).

تقسیم سود و زیان به نسبت سرمایه شرکاء روش مناسبی است زمانی که سرمایه شرکاء مبنای تقسیم سود و زیان قرار گیرد باید مشخص گردد که سرمایه گذاری در کدام مقطع از دوره مالی ، ابتدا یا انتهای آن صورت گرفته است.

اگر سرمایه گذاری در اواسط دوره مالی و یا به تدریج صورت گرفته باشد ، ممکن است مبلغ متوسط سرمایه در طی دوره مبنای تقسیم سود و زیان قرار گیرد.

تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی

تقسیم سود بر اساس تخصیص حقوق و پاداش و تقسیم باقیمانده به نسبت ثابت (در توضیح تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی) :

در این روش قسمتی از سود حاصل از فعالیت واحد تجاری ممکن است طبق توافق شرکاء به عنوان حق الزحمه به شرکایی که خدماتی در شرکت انجام داده اند ، تعلق گرفته و بقیه به نسبت معین بین شرکاء تقسیم شود.

اگر پرداخت حق الزحمه به شریک یا شرکاء در شرکت نامه توافق شده باشد ، مبلغ حق الزحمه تعهد شده صرف نظر از وجود سود یا زیان باید به حساب این شرکاء منظور گردد.

باید در نظر داشت که آنچه به عنوان حق الزحمه به شرکاء پرداخت می گردد ، جزء هزینه های عملیاتی شرکت محسوب نمی گردد بلکه به عنوان بخشی از تقسیم سود تلقی می گردد.

در شرکت نامه واحد تجاری نحوه تخصیص پاداش ممکن است بر اساس سود قبل از کسر پاداش یا سود بعد از کسر پاداش محاسبه گردد.

تقسیم سود بر مبنای سایر مبانی (در توضیح تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی) :

در اکثر موارد برای تقسیم سود در شرکت های تضامنی ممکن است ترکیبی از چند مبنا در شرکت نامه پیش بینی شده باشد.

این موضوع بر اساس توافق شرکاء می تواند به هر شکلی از تلفیق موارد فوق الذکر باشد.

همان طور که قبلاً ذکر شد ، چنانچه پرداخت حق الزحمه یا بهره سرمایه در شرکت نامه پیش بینی شده باشد ، صرف نظر از سود یا زیان شرکت ، مبلغ تعهد شده باید به حساب شرکاء منظور گردد.

تقسیم سود بر اساس تخصیص بهره سرمایه و تقسیم باقیمانده به نسبت ثابت (در توضیح تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی) :

در مواردی ممکن است شرکاء توافق نمایند که به مانده حساب سرمایه ( مانده اول دوره یا آخر دوره یا متوسط آن ، هر کدام که مورد توافق باشد ) مبلغی به عنوان بهره پرداخت گردد.چنانچه تعلق بهره به مانده حساب سرمایه در شرکت نامه تصریح شده باشد ، مبلغ بهره صرف نظر از وجود سود یا زیان تجاری باید به حساب شرکاء منظور گردد.

هزینه های تاسیس شرکت :

کلیه هزینه هایی که برای ایجاد و شکل گیری شرکت لازم می باشد و توسط  موسسین خرج می شود ، به عنوان هزینه های تاسیس شرکت تلقی و در همان حساب ثبت می شود.

نمونه هایی از هزینه های تاسیس که قسمتی از هزینه های سرمایه ای هستند ، عبارتند از  (در توضیح تقسیم سودو زیان درشرکت های تصامنی) :

1-هزینه های اولیه تجمع و مذاکره و موافقت های اعضای موسسین ؛

2-هزینه های تهیه و تنظیم شرکت نامه و اساس نامه و موافقت های اصولی ؛

3-هزینه های ثبتی ، حق الثبت شرکت و کارشناسان و مشاوران حقوقی ؛

4-هزینه های مربوط به ارزیابی سرمایه غیر نقدی ؛

5-هزینه های چاپ و انتشار اوراق بهادار ( سهام ) و تعهد نامه های سهام و اوراق قرضه ؛

6-هزینه های بانکی و کارمزد پذیره نویسی ؛

قابل ذکر است هزینه های تاسیس به عنوان هزینه های سرمایه ای تلقی می شود و می باید ظرف چند سال مستهلک شود ( معمولاً سه تا پنج سال ). مانده حساب هزینه های تاسیس تا زمانی که مستهلک شود به صورت نوعی دارایی موهوم تلقی و در تراز نامه منعکس می شود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا