حسابداری

 دارایی های نامشهود چیست

دارایی های نامشهود چیست : آنچه که به باعث تفکیک دارایی های نامشهود از دارایی های مشهود می شود ، مشخصه وجود فیزیکی است.

ماهیت دارایی های نامشهود (در توضیح دارایی های نامشهود چیست) :

دارایی های مشهود وجود فیزیکی و عینی دارند ، اما دارایی های نامشهود فاقد این مشخصه بوده و وجود فیزیکی ندارند.

از لحاظ حقوقی ، اصطلاح نامشهود برای تمام دارایی های غیر فیزیکی نظیر وجه نقد ، حساب ها و اسناد دریافتنی و یا سرمایه گذاری در اوراق بهادار شرکت ها به کار برده می شود.

اما از لحاظ حسابداری مالی ، اصطلاح دارایی های نامشهود به مواردی نظیر حق الاختراع ، حق چاپ و نشر ، نام ها و علائم تجاری ، فرمول های محرمانه ، هزینه های تاسیس ، فرانشیز ، حق الامتیاز و پروانه ساخت و سرقفلی ( فزونی بهای تمام شده تحصیل یک واحد تجاری نسبت به ارزش متعارف جاری دارایی های آن ) اطلاق می شود.

یکی از دلایل تفکیک دارایی های مشهود و نامشهود :

یکی از دلایل تفکیک دارایی های مشهود و نامشهود از یکدیگر آن است که دارایی های نامشهود را نمی توان به سادگی دارایی های مشهود تشخیص داد.

در واقع وجود دارایی های مشهود را می توان به راحتی لمس کردن نیز اثبات کرد.

جمع آوری شواهد وجود دارایی های نامشهود و اثبات وجود رابطه بین هزینه های صرف شده و دارایی ایجاد شده مشکل است.

ارزش اقتصادی دارایی مشهود و نامشهود به توانایی آنها در ایجاد درآمد در آینده بستگی داشته و اندازه گیری آن برای هر دو دسته دارایی مذکور چندان ساده نیست.

وجود فیزیکی لزوماً به معنای ارزش اقتصادی نیست ( برای مثال در مورد ماشین آلات ناباب که فاقد ارزش اقتصادی هستند ) ، از طرفی عدم وجود فیزیکی به معنای عدم وجود ارزش اقتصادی نمی باشد ( برای مثال فرمول یک داروی شیمیایی خاص فاقد وجود فیزیکی ولی دارای ارزش اقتصادی است ).

حتی در برخی از واحدهای تجاری ، ارزش دارایی های نامشهود از ارزش دارایی های مشهود بیشتر است.

بهای تمام شده دارایی های نامشهود (در توضیح دارایی های نامشهود چیست) :

واحدهای تجاری ممکن است دارایی های نامشهود را یا از افراد خارج از شرکت خریداری نموده . یا خود اقدام به ایجاد و توسعه نوع خاصی از آنها نمایند.

اهداف کلی حسابداری دارایی های نامشهود مانند دارایی های مشهود است.

بهای تمام شده اولیه این دارایی ها تعیین می شود و از درآمد ایجاد شده توسط دارایی های مذکور کسر می گردد.

کاهش های دائمی و با اهمیت در ارزش دارایی های مذکور در سال وقوع ، به هزینه منظور می شوند.

عموماً این نوع هزینه ها جزو اقلام غیر عادی طبقه بندی نمی شوند.

تعیین بهای تمام شده دارایی نامشهود پس از خرید ازخارج شرکت (در توضیح دارایی های نامشهود چیست) :

وقتی دارایی نامشهودی از خارج شرکت خریداری می شود ، تعیین بهای تمام شده آن کمی آسان تر است.

برای این منظور شاید لازم باشد ارزش دارایی های غیر پولی معاوضه شده با آنها ارزیابی شود و یا کل بهای تمام شده بین دارایی های مختلف تحصیل شده به عنوان گروه تسهیم گردد.

اصولی که در این موارد مورد استفاده قرار می گیرند ، مشابه اصول مربوط به دارایی ثابت است. حسابداری دارایی های نامشهود توسعه یافته توسط شرکت ، مشکل چندانی برای حسابداران ایجاد نمی کند.

چرا که تمام مخارج صرف شده برای توسعه این دارایی ها به حساب هزینه دوره منظور می شوند.

نظریه (در توضیح دارایی های نامشهود چیست) :

هیات تدوین اصول حسابداری در سال 1970 ، در ارتباط با ثبت دارایی های نامشهود نظریه شماره 17 را با عنوان ” دارایی های نامشهود ” به شرح زیر منتشر نمود :

” هیات معتقد است که یک واحد تجاری در صورتی می تواند بهای تمام شده اقلام نامشهود را به عنوان دارایی ثبت نماید که آن را از سایر واحدهای تجاری یا اشخاص حقیقی تحصیل کرده باشد.
مخارج توسعه ، نگهداری و احیای مجدد دارایی های نامشهودی که به گونه مشخصی قابل شناسایی نبوده و عمر مفید نامعینی دارند و یا در جریان فعالیت های مداوم واحد تجاری ایجاد شده اند ( مانند سرقفلی ) ، در هنگام وقوع به هزینه منظور و از سود کسر می شوند. “

دارایی های نامشهودی که به صورت منفرد تحصیل می شوند باید به بهای تمام شده زمان تحصیل ثبت شوند.

 دارایی های نامشهود چیست

بهای تمام شده دارایی های نامشهود ممکن است به طرق زیر اندازه گیری گردد (در توضیح دارایی های نامشهود چیست) :

1 ) محاسبه مبلغ وجوه نقد پرداختی یا ارزش متعارف سایر دارایی های واگذار شده در قبال تحصیل دارایی های نامشهود.

2 ) محاسبه ارزش فعلی بدهی های ایجاد شده برای تحصیل دارایی های نامشهود.

3 ) تعیین ارزش متعارف دارایی های نامشهود تحصیل شده در قبال انتشار سهام ( بهای تمام شده ممکن است یا بر مبنای ارزش متعارف ما به ازای واگذار شده یا بر مبنای ارزش متعارف اموال تحصیل شده ، هر کدام که بهتر قابل اندازه گیری است تعیین شود ).

نکته :

بهای تمام شده دارایی نامشهودی که همراه با سایر دارایی ها یا به عنوان بخشی از کل شرکت تحصیل می شود نیز باید به بهای تمام شده زمان تحصیل ، ثبت گردد.

تعیین بهای تمام شده دارایی های نامشهود قابل شناسایی و غیر قابل شناسایی متفاوت است.

بهای تمام شده دارایی های نامشهود قابل شناسایی با تخصیص بخشی از بهای تمام شده تحصیل گروه دارایی ها یا کل واحد تجاری بر مبنای ارزش متفاوت هر یک از دارایی ها به دست می آید.

توضیح (دارایی های نامشهود چیست) :

بهای تمام شده دارایی های نامشهود غیرقابل شناسایی ، با محاسبه مابه التفاوت بهای تمام شده گروه دارایی ها یا واحد تجاری تحصیل شده و مجموع اقلام بهای تمام شده تخصیص یافته به دارایی های مشهود و نامشهود قابل شناسایی تحصیل شده مبنای بدهی های تقبل شده ، اندازه گیری می گردد.

بهای تمام شده دارایی های قابل شناسایی نباید شامل ارزش سرقفلی باشد.

بهای تمام شده دارایی نامشهودی که در ترکیب واحدهای تجاری تحصیل می شود ( سرقفلی ) نباید در تاریخ تحصیل یا بلافاصله پس از آن به عنوان یک مبلغ یک مبلغ کلی به حساب سود انباشته منظور شده یا به یک مبلغ صوری کاهش یابد.

هیات تدوین اصول حسابداری دارایی های نامشهود را به دو گروه تقسیم نموده است (در توضیح دارایی های نامشهود چیست) :

1 ) دارایی های نامشهود قابل شناسایی ؛

2 ) دارایی های نامشهود غیر قابل شناسایی ؛

همان طور که گفتیم از نظر هیات تدوین ، کلیه مخارج مربوط به توسعه ، نگهداری و احیا می گردد.

4 سال پس از انتشار بیانیه شماره 17 ، هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی ، در مواجهه با مشکل ترین مسئله مربوط به دارایی های نامشهود یعنی حسابداری تحقیق و توسعه چنین اعلام نظر نموده که :

” مخارج تحقیق و توسعه باید در زمان وقوع به هزینه جاری منظور شوند. “

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا