متفرقه

شرکت سهامی غیر مختلط

شرکت سهامی غیر مختلط  : گاهی شرکت های سرمایه ای (شرکت سهامی – شرکت با مسئولیت محدود) با شرکت های تضامنی مخلوط شده و نوع دیگری از شرکت به وجود می آورند که آن را شرکت مختلط نامند. مقدمه : در این قبیل شرکت ها یک یا چند شریک ضامن و یک یا چند شریک که مسئولیت آن ها محدود است با هم در شرکت واحدی شریک می شوند.

مثلا تاجری که به پول احتیاج دارد و نمی خواهد قرض کند ممکن است با یک یا چند نفر که حاضر باشند سرمایه لازم در اختیار او بگذارند شریک شده و مسئولیت آن ها را به میزان سرمایه ای که به شرکت آورده اند محدود کند و خود تمام تعهدات شرکت را ضمانت نماید تا چنانچه در نتیجه زیان های وارده سرمایه شرکت از بین برود و باز هم چیزی از قروض شرکت باقی مانده باشد خود تاجر یعنی شریک ضامن مسئول پرداخت آن باشد و به شرکاء با مسئولیت محدود بیش از میزان سرمایه ای که تعهد کرده اند تحمیلی نشود.

تاریخچه (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

تشکیل این قبیل شرکت ها در اروپا از قرون وسطی سابقه داشته و سرمایه دارانی که مایل بودند از سرمایه خود در امور تجارتی استفاده کنند ولی به مناسبت وضع اجتماعی خود اشتغال به تجارت را دون شأن خود دانسته یا به واسطه مشاغل خود ممنوع از تجارت بودند یا از بیم ضرر و ورشکستگی و عواقب وخیم آن جرئت اشتغال مستقیم به تجارت را نداشتند اغلب در تجارت ها و مخصوصا تجارت های دریایی با تجار شریک شده و قسمتی از سرمایه شرکت را می پرداختند و در منافع حاصله از عملیات آن سهیم می شدند بدون اینکه نامشان در شرکت برده شود یا بیش از میزان سرمایه ای که به شرکت آورده بودند خود را مسئول قرار دهند.

بالعکس تاجر مسئول کلیه قروضی بود که ممکن بود شرکت بعد از استهلاک سرمایه پیدا کند.

این عمل که در اصطلاح تجارت آن را «دست از یکی و سرمایه از دیگری» نامند در ممالک اسلامی نیز معمول بوده و در واقع همان مضاربه حقوقی است که در فقه اسلامی و قانون مدنی ایران مقررات خاصی دارد – با این تفاوت که شرکت های مختلط مانند سایر شرکت های تجارتی از خود دارای شخصیت حقوقی بوده و تابع مقررات قانون تجارت می باشند.

شرکت سهامی غیر مختلط

شرکت های مختلط بر دو نوع اند (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

یکی شرکت مختلط سهامی که مقررات آن ترکیبی از مختصات شرکت سهامی و شرکت تضامنی است و در مقاله آتی شرح داده خواهد شد و دیگری شرکت مختلط غیر سهامی که مقررات آن از ترکیب مختصات شرکت با مسئولیت محدود و شرکت تضامنی به وجود می آید و موضوع مبحث فعلی است.

تعریف :

شرکت مختلط غیر سهامی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود.

شریک ضامن مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود.

شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزات سرمایه ای است که در شرکت گذارده و یا بایستی بگذارد (قسمت اول از ماده 141 ق . ت .)

اسم شرکت (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

در اسم شرکت باید عبارت (شرکت مختلط) و لااقل اسم یکی از شرکاء ضامن قید شود (قسمت اخیر ماده 141 ق . ت .)

هر یک از شرکاء با مسئولیت محدود که اسمش جزء اسم شرکت باشد در مقابل طلبکارات شرکت شریک ضامن محسوب خواهد شد.

هر قراری که بر خلاف این ترتیب بین شرکاء داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث بی اثر است (ماده 143 ق . ت .)

بنا بر این اگر شریک با مسئولیت محدود اسم خود را در اسم شرکت قید نمود هریک از طلبکاران شرکت برای مطالبه تمام قروض شرکت حق مراجعه به او را دارد زیرا چنین کسی در نظر قانون شریک ضامن شناخته می شود و شریک ضامن هم بنا به تعریف ماده 141 مسئول کلیه قروضی است که ممکن است شریک علاوه بر دارایی خود داشته باشد و در صورتی که شرکاء قراری بر خلاق این ترتیب بین خود بگذارند قرار مزبور نسبت به اشخاص ثالث مؤثر نیست ولی البته بین خود شرکاء مؤثر خواهد بود ، چه به موجب ماده 142 قانون تجارت روابط بین شرکاء با رعایت مقررات همان قانون تابع شرکتنامه خواهد بود.

پرداخت سهم الشرکه شرکاء (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

راجع به اینکه شرکاء ضامن بایستی تمام سهم الشرکه خود را در حین تشکیل شرکت پرداخته باشند در قانون اشاره ای نشده است.

همچنین راجع به تأدیه سهم الشرکه شرکاء با مسئولیت محدود در حین تشکیل نیز نه تنها قانون تکلیف خاصی نکرده و بدین جهت نمی توان آن را از شرایط اساسی تشکیل شرکت دانست بلکه بالعکس از عبارت ماده 152 قانون تجارت که می گوید «هر گاه شرکت … منحل شود و شریک با مسئولیت محدود هنوز تمام یا قسمتی از سهم الشرکه خود را نپرداخته … است …» می توان نتیجه گرفت که تأدیه سهم الشرکه در زمان تشکیل شرکت بر خلاف آنچه که راجع به سایر شرکت ها بیان شد اجباری نیست.

با این وجود بعضی از مفسرین قانون تجارت معتقدند که بنابر اصلی که در شرکت تضامنی وجود دارد لازم است سهم الشرکه نقدی شرکاء ضامن تماما تأدیه و سهم الشرکه غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد (ماده 118 ق . ت .)

حقوق و اختیارات شرکاء (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

حقوق و اختیارات شرکاء ضامن شرکت مختلط همان حقوق و اختیاراتی است که شرکاء شرکت تضامنی دارند.

و حقوق و اختیارات شرکاء با مسئولیت محدود تابع محدودیت هایی است که د رقانون تجارت تصریح شده است.

اینک به ذکر توضیحاتی راجع به حقوق و اختیارات هر دو دسته می پردازیم :

الف )

اداره شرکت – اداره شرکت مختلط غیر سهامی به عهده شریک یا شرکاء ضامن و حدود اختیارات آن ها همان است که در مورد شرکاء شرکت تضامنی مقرر است (ماده 144 ق . ت .)

به طوری که ملاحظه می شود در این نوع شرکت قانون هیچ یک از مؤسسات اداری شرکت سهامی یا شرکت با مسئولیت محدود را (از قبیل مجامع عمومی و هیئت نظار و غیره) پیش بینی نکرده است چه در این نوع شرکت طبعا عده شرکاء محدود است و مانند شرکت تضامنی شرکاء ضامن می توانند در امور شرکت نظارت داشته باشند و مدیریت شرکت در هر حال با شرکاء ضامن است چه طبعا این شرکاء به علت مسئولیت تضامنی که دارند به حسن اداره شرکت علاقه بیشتری داشته و در معاملات رعایت حزم و احتیاط و دوراندیشی را خواهند نمود.

اگر شرکاء ضامن متعدد باشند بسته به قراردادی که بین آن ها خواهد بود یا مجتمعا امور شرکت را اداره می کنند یا یکی از شرکاء ضامن سمت مدیریت را خواهد داشت.

نکته (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

بالعکس شریک با مسئولیت محدود نه به عنوان شریک حق اداره کردن شرکت را دارد نه اداره امور شرکت از وظایف او است (ماده 145 ق . ت .) به عبارت دیگر شریک با مسئولیت محدود حق انتخاب مدیر برای شرکت ندارد و به همین جهت هم وظیفه قانونی در اداره کردن شرکت به عهده او نیست.

از عبارت «شریک با مسئولیت محدود به عنوان شریک حق اداره کردن شرکت را ندارد» می توان استنباط نمود که چنانچه شریک با مسئولیت محدود به عناوین دیگر شرکت را اداره کند یعنی مثلا به عنوان مدیر یا نمایندگی شرکت معاملاتی انجام دهد مانعی نخواهد داشت.

به این جهت گاهی اتفاق می افتد که شرکاء ضامن بالاتفاق شریک با مسئولیت محدود را مدیر شرکت قرار می دهند یا ممکن است شریک با مسئولیت محدود به وکالت از مدیر شرکت که شریک ضامن است انجام وظیفه نماید.

البته این امر در صورتی است که چنین حقی به موجب اساسنامه به مدیر شرکت داده شده باشد.

منتهی در این قبیل موارد اگر شریک با مسئولیت محدود معامله ای برای شرکت کند در مورد تعهدات ناشیه از آن معامله در مقابل طرف معامله حکم شریک ضامن را خواهد داشت مگر اینکه تصریح کرده باشد معامله را به سمت وکالت از طرف شرکت انجام می دهد (ماده 146 ق . ت .)

ب )  (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

حق نظارت شرکاء با مسئولیت محدود –هر شریک با مسئولیت محدود حق نظارت در امور شرکت داشته و می تواند از روی دفاتر و اسناد شرکت برای اطلاع شخصی خود راجع به وضعیت مالی شرکت صورت خلاصه ترتیب دهد.

هر قراری که بین شرکاء بر خلاف این ترتیب داده شود از درجه اعتبار ساقط است (ماده 147 ق . ت .)

چون اداره امور شرکت به عهده شریک یا شرکاء ضامن است و شریک با مسئولیت محدود به عنوان شریک حق اداره کردن شرکت را ندارد و در نتیجه ممکن است شریک ضامن از استقلال خود سوء استفاده نموده و عملیاتی به زیان شرکت به مسئولیت محدود انجام دهد لذا قانون گذار حق نظارت در امور شرکت را برای شریک با مسئولیت محدود قائل شده است و این اختیار قابل سلب نیست ولو بتراضی شرکاء باشد.

ج )  (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

انتقال سهم الشرکه و دخول شریک جدید – هیچ شریک با مسئولیت محدود نمی تواند بدون رضایت سایر شرکاء شخص ثالثی را با انتقال تمام یا قسمتی از سهم الشرکه خود به او داخل در شرکت کند (ماده 148 ق . ت .)

اگر یک یا چند نفر از شرکاء با مسئولیت محدود حق خود را در شرکت بدون اجازه سایرین کلاً یا بعضاً به شخص ثالثی واگذار نمایند شخص مزبور نه حق دخالت در اداره شرکت و نه حق تفتیش در امور شرکت را خواهد داشت (ماده 149 ق . ت .)

سهم الشرکه شرکاء ضامن تابع مقررات شرکت تضامنی است و به طوری که در جای خود گفته شد طبق ماده 123 قانون تجارت انتقال آن جز با موافقت تمام شرکاء ممکن نیست.

شرکاء با مسئولیت محدود نیز به موجب ماده 148 که د ربالا نقل شد نمی توانند بدون رضایت سایر شرکاء شخص ثالثی را با انتقال تمام یا قسمتی از سهم الشرکه خود به او داخل در شرکت کنند ولی به موجب ماده 149 می توانند حق خود را در شرکت ( یعنی حق دریافت منافع در پایان هر سال مالی و حق استفاده از قسمتی از سرمایه در صورت انحلال شرکت) بدون رضایت سایر شرکاء به دیگری واگذار کنند.

توضیح (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

ولی انتقال گیرنده این حق فقط دارای همین حق خواهد بود بدون این که مانند سایر شرکاء با مسئولیت محدود حق نظارت داشته باشد زیرا داشتن حق نظارت فرع بر شریک بودن و داشتن سهم الشرکه است و در این مورد سهم الشرکه انتقال نیافته بلکه حقی که شریک در منافع داشته مورد انتقال قرار گرفته است.

حال اگر شریک جدید جانشین یک شریک ضامن باشد همان طور که ضمن بحث در شرکت تضامنی گفته شد به موجب ماده 125 متضامناً با سایر شرکاء ضامن مسئول کلیه قروض شرکت خواهد بود.

چنانچه شریک جدید جانشین شریک با مسئولیت محدود باشد به موجب ماده 155 قانون تجارت «هرکس به عنوان شریک با مسئولیت محدود در شرکت مختلط غیر سهامی موجودی داخل شود تا معادل سهم الشرکه خود مسئول قروضی خواهد بود که شرکت قبل از ورود او داشته است خواه اسم شرکت عوض شده یا نشده باشد و هر شرطی که بر خلاف این ترتیب باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.»

شرکت سهامی غیر مختلط

مسئولیت شرکاء در مقابل طلبکاران (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

چون در شرکت مختلط غیر سهامی هم شرکاء ضامن وجود دارد که مسئولیت آن ها نا محدود است و هم شرکاء با مسئولیت محدود که مسئولیت آن ها فقط تا میزان سرمایه ای است که تعهد کرده اند در شرکت بگذارند لذا ذیلا مسئولیت هر یک از این دو دسته را در مقابل طلبکاران جداگانه مورد بحث قرار می دهیم.

الف )

مسئولیت شرکاء با مسئولیت محدود – اگر شرکت مختلط غیر سهامی ورشکست شود دارائی شرکت بین طلبکاران خود شرکت تقسیم شده و طلبکاران شخصی شرکاء در آن حقی ندارند.

سهم الشرکه شرکاء با مسئولیت محدود نیز جزو دارایی شرکت محسوب است (ماده 156 ق . ت .) پس شرکاء با مسئولیت محدود در مقابل طلبکاران اضافه بر وجهی که به عنوان سرمایه تأدیه کرده اند مسئولیتی ندارند مگر در موارد زیر.

1 –

هر گاه شرکاء با مسئولیت محدود سهم الشرکه خود را تماماً تأدیه ننموده باشند :

هرگاه شرکت به طریقی غیر از ورشکستگی منحل شود و شریک با مسئولیت محدود هنوز تمام یا قسمتی از سهم الشرکه خود را نپرداخته و یا پس از تأدیه مسترد داشته است طلبکاران شرکت حق دارند معادل آن چه که از بابت سهم الشرکه باقی مانده است مستقیماً بر علیه شریک با مسئولیت محدود اقامه دعوی نمایند (ماده 152 ق . ت .)

2 – (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

هر گاه از سرمایه برداشت نموده و تقلیل سرمایمه را آگهی ننموده باشند :

اگر در نتیجه قرارداد با شرکاء ضامن و یا در اثر برداشت قبلی از سرمایه شرکت شریک با مسئولیت محدود از سهم الشرکه خود که به ثبت رسیده است بکاهد این تقلیل مادام که به ثبت نرسیده و بر طبق مقررات راجع به نشر شرکت ها منتشر نشده است در مقابل طلبکاران شرکت معتبر نبوده و طلبکاران مزبور می توانند برای تعهد این که از طرف شرکت قبل از ثبت و انتشار تقلیل سرمایه به عمل آمده است تأدیه همان سرمایه اولیه شریک با مسئولیت محدود را مطالبه نمایند (ماده 153 ق . ت .)

ضمناً چون بر طبق ماده 161 با ورشکستگی شریک با مسئولیت محدود شرکت مختلط غیر سهامی منحل نمی شود و ممکن است شرکت بابت سهم الشرکه از او طلبکار باشد لذا برای تعیین تکلیف شرکت و سایر طلبکاران شریک با مسئولیت محدود در چنین وضعی ماده 158 قانون تجارت مقرر می دارد که در صورت ورشکستگی یکی از شرکاء با مسئولیت محدود خود شرکت یا طلبکاران آن با طلبکاران شخص شریک مزبور متساوی الحقوق خواهند بود.

ب ) (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

مسئولیت شرکاء ضامن – اگر شریک ضامن بیش از یک نفر باشد مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات راجع به شرکت های تضامنی است (ماده 160 ق . ت .).

در نتیجه مقررات زیر لازم الرعایه است :

1 –

طلبکاران شرکت مادام که شرکت باقی است حق مطالبه از شرکاء ضامن را ندارند بلکه «شریک ضامن را وقتی می توان شخصاً برای قروض شرکت تعقیب نمود که شرکت منحل شده باشد» (ماده 151 ق . ت .).

2 –

اگر دارایی شرکت برای تأدیه تمام قروض آن کافی نباشد طلبکاران آن حق دارند بقیه طلب خود را از دارایی شخصی تمام یا هریک از شرکاء ضامن وصول کنند.

در این صورت بین طلبکاران شرکت و طلبکاران شخصی شرکاء ضامن تفاوتی نخواهد بود (ماده 157 ق . ت .).

3 –

طلبکاران شخصی شرکاء حق ندارند طلب خود را از دارایی شرکت تأمین یا وصول کنند ولی می توانند نسبت به سهمیه مدیون خود از منافع شرکت یا سهمی که در صورت انحلال شرکت ممکن است به مدیون مزبور تعلق گیرد هر اقدام قانونی که مقتضی باشد به عمل آورند (ماده 159 و قسمت اول ماده 129 ق . ت .).

4 –(در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

طلبکاران شخصی شرکاء در صورتی که نتوانسته باشند طلب خود را از دارایی شخصی مدیون خود وصول کنند و سهم مدیون از منافع شرکت کافی برای تأدیه طلب آن ها نباشدمی توانند انحلال شرکت را تقاضا نمایند (اعم از اینکه شرکت برای مدت محدود یا غیر محدود تشکیل شده باشد) مشروط بر اینکه لااقل شش ماه قبل قصد خود را به وسیله اظهارنامه رسمی به اطلاع شرکت رسانیده باشند.

در این صورت شرکت یا بعضی از شرکاء می توانند مادام که حکم نهایی انحلال صادر نشده با تأدیه طلب دائنین مزبور تا حد دارایی مدیون در شرکت یا با جلب رضایت آنان به طریق دیگر از انحلال شرکت جلوگیری کنند (ماده 159 و قسمت اخیری ماده 129 ق . ت .).

5 –(در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

نه مدیون شرکت می توانند در مقابل طلبی که ممکن است از یکی از شرکاء داشته باشد استناد به تهاتر کند نه خود شریک می تواند در مقابل قرضی که ممکن است طلبکار او به شرکت داشته باشد به تهاتر استناد نماید.

مع ذالک کسی که طلبکار شرکت و مدیون یکی از شرکاء بوده و پس از انحلال شرکت طلب او لاوصول مانده در مقابل آن شریک حق استناد به تهاتر خواهد داشت (ماده 159 و 130 ق . ت .)

پس به طور کلی شرکاء ضامن مسئول عمده پرداخت دیون شرکت هستند و نظر به مسئولیت تضامنی آن ها طلبکاران می توانند در صورتی که دارایی شرکت کفایت نکند از آن ها طلب خود را وصول کنند ولی در روابط بین خود شرکاء ضامن تقسیم مسئولیت موکول به قراردادی است که در بین خود دارند و یا اگر قرارداد مخصوصی نباشد هریک به نسبت سهم الشرکه خود مسئول جبران کسری دارایی شرکت نسبت به قروض آن خواهند بود.

سود و زیان و حساب جاری شرکاء (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط):

طریقه تقسیم سود و زیان در شرکت مختلط غیر سهامی تابع قرارداد بین شرکاء است که در شرکتنامه یا اساسنامه ذکر شده ولی هرگاه ترتیب بخصوصی در این باره پیش بینی نشده باشد قاعده کلی بر تقسیم سود و زیان به نسبت سهم الشرکه است و بین شرکاء ضامن و شرکاء با مسئولیت محدود تفاوتی نیست.

بدیهی است موقعی می توان به شرکاء مبلغی به عنوان سود پرداخت که سود واقعی وجود داشته و پرداخت مزبور موجب نقصان سرمایه نگردد.

هرچند راجع به اینکه سود معینی به شرکاء ضامن می شود داد یا نه در قانون تجارت تصریحی نشده ولی با توجه به ماده 160 که روابط شرکاء ضامن را با یکدیگر در شرکت مختلط غیر سهامی تابع مقررات شرکت های تضامنی دانسته است می توان گفت که حکم ماده 132 مربوط به شرکت های تضامنی که ذیلاً نقل می شود

درباره شرکت مختلط غیر سهامی نیز صدق می کند (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

«اگر در نتیجه زیان های وارده سهم الشرکه شرکاء کم شود مادام که این کمبود جبران نشده تأدیه هر نوع سود به شرکاء ممنوع است.»

در مورد شرکاء با مسئولیت محدود این ممنوعیت در مادمه 154 به این شرح تصریح شده است : به شریک با مسئولیت محدود فرع نمی توان داد مگر در صورتیکه موجب کسر سرمایه او در شرکت نشود.

اگر در نتیجه زیان های وارده سهم الشرکه شریک با مسئولیت محدود کسر شد مادام که این کمبود جبران نشده تأدیه هر ربح یا منفعتی به او ممنوع است.

هرگاه وجهی بر خلاف حکم فوق تأدیه گردید شریک با مسئولیت محدود تا معادل وجه دریافتی مسئول تعهدات شرکت است مگر در موردی که با حسن نیت و به اعتبار ترازنامه مرتبی وجهی گرفته باشد.»

پس به طور کلی می توان گفت که تا موقعی که زیان سال های قبل جبران نشده باشد پرداخت سود سال های بعد به شرکاء ممنوع است.

به همین دلیل فرع ثابت هم به شرکاء نمی توان پرداخت زیرا فرع ثابت از محل سرمایه مستلزم کسر سرمایه خواهد بود.

توضیح (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

بنا براین سود سالیانه شرکت باید در وهله اول به مصرف جبران زیان های سال های گذشته یعنی تکمیل سرمایه برسد و آنچه باقی بماند متعلق به شرکاء خواهد بود که هر نوع مقتضی بدانند بین خود تقسیم کنند.

به همین جهت همان طور که در شرکت تضامنی نیز گفته شد بهتر است کلیه منافع تقسیم نشده در حساب جاری شرکاء و یا به شکل مانده حساب سود و زیان نشان داده شود تا تمایز بین سرمایه که وثیقه طلبکاران است و منافع که متعلق به شرکاء است همواره محفوظ گردد.

از طرف دیگر زیان هایی را که از محل منافع بعدی جبران نشده است بهتر است در بدهکار حساب سود و زیان نگاه داشته و در دفاتر و ترازنامه سهم متناسبی از آن را ضمن ارقام جداگانه به ترتیب از حساب سرمایه شرکاء ضامن و شرکاء با مسئولیت محدود کسر نمود تا نکث سرمایه به طور وضوح در حساب ها و ترازنامه شرکت منعکس شده و بتوان سود سال های بعد را در مرحله اول به مصرف ترمیم سرمایه رسانیده و از تقسیم آن به عنوان سود سالیانه قبل از تکمیل سرمایه خودداری نمود.

انحلال شرکت مختلط غیر سهامی (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

انحلال عبارت از بین رفتن وجود شرکت است و وقتی بجهاتی شرکت از بین می رود آن را منحل گویند.

مقررات قانون تجارت راجع به انحلال شرکت مختلط غیر سهامی به شرح زیر است :

به موجب مواد (161 و 136) شرکت مختلط غیر سهامی در موارد زیر منحل می شود :

الف )

وقتی که شرکت مقصودی را که برای آن تشکیل شده بود انجام داده و یا انجام آن غیر ممکن شده باشد یا وقتی که شرکت برای مدت معینی تشکیل و مدت منقضی شده باشد یا در صورتی که شرکت ورشکست شود.

ب )  (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

در صورت تراضی تمام شرکاء

ج )

در صورتی که یکی از شرکاء به دلایلی انحلال شرکت را از دادگاه تقاضا نماید و دادگاه آن دلایل را موجه دانسته و حکم به انحلال بدهد.

ولی هرگاه دلایل انحلال منحصراً مربوط به شریک یا شرکاء معین باشد محکمه می تواند به تقاضای سایر شرکاء به جای انحلال حکم اخراج آن شریک یا شرکاء معین را بدهد.

د )  (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

در صورت فسخ یکی از شرکاء – ضمناً به موجب ماده 137 فسخ شرکت در صورتی ممکن است که :

1 – در اساسنامه این حق از شرکاء سلب نشده باشد.

2 – ناشی از قصد اضرار نباشد.

3 – تقاضای فسخ شش ماه قبل از فسخ کتباً به شرکاء اعلام شود.

4 – اگر مطابق اساسنامه باید سال به سال به حساب شرکت رسیدگی شود فسخ در موقع ختم محاسبه سالیانه به عمل می آید.

ه )

در صورت ورشکستگی یکی از شرکاء ضامن – ضمناً به موجب ماده 138 در مورد ورشکستگی یکی از شرکاء انحلال وقتی صورت می گیرد که مدیر تصفیه کتباً تقاضای انحلال شرکت را نموده و از تقاضای مزبور شش ماه گذشته و شرکت مدیر تصفیه را از تقاضای انحلال منصرف نکرده باشد.

به علاوه ورشکستگی شریک یا شرکاء با مسئولیت محدود موجب انحلال شرکت نمی شود.

و )  (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط)

در صورت فوت یا محجوریت یکی از شرکاء ضامن – ضمناً به موجب ماده 139 قانون تجارت در صورت فوت یکی از شرکاء ضامن بقاء شرکت موقوف به رضایت سایر شرکاء و قائم مقام متوفی خواهد بود.

اگر سایر شرکاء ضامن به بقاء شرکت تصمیم نموده باشند قائم مقام متوفی باید در مدت یک ماه از تاریخ فوت رضایت یا عدم رضایت خود را راجع به بقاء شرکت کتباً اعلام نماید.

در صورتی که قائم مقام متوفی رضایت خود را اعلام نمود نسبت به اعمال شرکت در مدت مزبور از نفع و ضرر شریک خواهد بود ولی در صورت اعلام عدم رضایت در منافع حاصله در مدت مذکور شریک بوده و نسبت به ضرر آن مدت سهیم نخواهد بود.

سکوت تا انقضای یک ماه در حکم اعلام رضایت است.

همچنین به موجب ماده 140 در مورد محجوریت یکی از شرکاء ضامن مطابق مدلول ماده 139 عمل خواهد شد.

ضمناً مرگ یا محجوریت شریک یا شرکاء با مسئولیت محدود موجب انحلال شرکت نمی شود.

نکته (در توضیح شرکت سهامی غیر مختلط) :

به موجب ماده 129 در صورتی که شرکت هنور منحل نشده باشد و طلبکاران شخصی شرکاء ضامن نتوانسته باشند طلب خود را از دارایی شخصی مدیون خود وصول کنند و سهم مدیون از منافع شرکت کافی برای تأدیه طلب آن ها نباشد می توانند انحلال شرکت را تقاضا نمایند مشروط بر این که لااقل شش ماه قبل قصد خود را به وسیله اظهار نامه رسمی به اطلاع شرکت رسانیده باشند.

در این صورت شرکت یا بعضی از شرکاء می توانند مادام که حکم نهایی انحلال صادر نشده با تأدیه طلب دائنین مزبور تا حد دارایی مدیون در شرکت یا با جلب رضایت آنان به طریق دیگری از انحلال شرکت جلوگیری کنند.

پس به طور خلاصه موارد انحلال شرکت مختلط غیر سهامی عیناً مانند شرکت تضامنی است با این تفاوت که مرگ یا محجوریت و ورشکستگی شریک یا شرکاء با مسئولیت محدود موجب انحلال شرکت نمی شود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا